Π Ρ Ο Β Λ Η Μ Α Τ Α & Κ Ι Ν Δ Υ Ν Ο Ι Τ Ο Υ Δ Ι Α Δ Ι Κ Τ Υ Ο Υ

 

 

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ & ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

  Εκτός όμως από τις θετικές πλευρές, η χρήση του διαδικτύου, όταν δεν γίνεται με σύνεση, κυοφορεί αμέτρητους κινδύνους για τους ανθρώπους. Ειδικότερα, η μη ορθή αξιοποίηση των επιτευγμάτων του διαδικτύου:

1) Αποξενώνει τους νέους από την κοινωνική τους ζωή:

Περιορίζει τα ενδιαφέροντα των ατόμων, και ιδιαίτερα των νέων, και τους καθιστά μονοδιάστατους, με αποτέλεσμα να προσκολλώνται στην εικονική ζωή, να γίνονται εσωστρεφής και να αποξενώνονται από το κοινωνικό τους περιβάλλον.

2) Προκαλεί σύγχυση και αποπροσανατολισμό:

Βομβαρδίζει τον χρήστη με ένα τεράστιο ετερόκλιτων πληροφοριών, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να διακρίνει το σημαντικό από το επουσιώδες μέσα στον «λαβύρινθο» του διαδικτύου.

3) Επιτρέπει την ανάπτυξη νέων μορφών εγκληματικότητας:

Αποτελεί χώρο που εξαιτίας της έλλειψης μηχανισμών ελέγχου, ευνοεί τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος και την εκδήλωση παραβατικών συμπεριφορών ή τη διάδοση ακραίων απόψεων.

4) Διευκολύνει την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής:

Παρέχει τεράστιες δυνατότητες συγκέντρωσης, επεξεργασίας και αξιοποίησης προσωπικών δεδομένων, σε βάρος της ασφάλειας, της αξιοπρέπειας αλλά και των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών μίας κοινωνίας.

5) Υποβαθμίζει τη γλωσσική έκφραση:

Ευνοεί την υπεραπλούστευση της γλωσσικής έκφρασης, η οποία αγγίζει τα όρια της συντομογραφίας και της τυποποίησης, αλλά και την αδικαιολόγητη χρήση ξένων γλωσσικών στοιχείων που παραβιάζουν τη δομή, τη μορφολογία & τη σύνταξη της μητρικής γλώσσας.

 Στον πνευματικό και πολιτιστικό τομέα το διαδίκτυο:

Προσφέρει όγκο πληροφοριών με αποτέλεσμα να είναι συχνά αδύνατος ο έλεγχός τους από τον χρήστη, ο οποίος πέφτει στη σύγκρουση και γίνεται εύκολα θύμα παραπληροφόρησης. Επίσης ο χρήστης συνηθίζεται στις εύκολες λύσεις αλλά και στην εύκολη γνώση, κάτι το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να παθητικοποιήται, να απομακρύνεται από άλλες πηγές γνώσεις, αλλά και να μην τον κάνει να ενδιαφέρεται τόσο για τη πνευματική του, όσο και για την ηθική του καλλιέργεια. Επιπροσθέτως, δημιουργείται ο κίνδυνος μαζοποίησης και χειραγώγησης, ιδιαίτερα των αναπτυσσόμενων, καθώς το διαδίκτυο αποτελεί επίτευγμα υψηλής τεχνολογίας που ελέγχεται καλύτερα από τους ήδη ανεπτυγμένους λαούς. Εκτός αυτών, το διαδίκτυο, οδηγεί στη συρρίκνωση και στην αλλοίωση των εθνικών γλωσσών με τη διάδοση της μεταγλώσσας της πληροφορικής & την προώθηση της αγγλικής γλώσσας, αλλά και μέσω της προώθησης της αποφυγής της χρήσης των τόνων στα Νέα Ελληνικά. Δεν μπορούμε όμως να παραλείψουμε, το γεγονός ότι το διαδίκτυο μας προσφέρει ψεύτικη και χρονοβόρα ψυχαγωγία και ένα απλό αλλά και σύνηθες παράδειγμα είναι η ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, καθώς αυτά δεν μας βοηθούν να αποκτήσουμε γνώσεις & να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες, ενώ παράλληλα, μέσω της ενασχόλησης αυτής, σπαταλάμε πολύτιμο χρόνο.

  Στον οικονομικό και στον επαγγελματικό τομέα το διαδίκτυο:

Ενισχύει τον καταναλωτισμό διαμέσου της διαφήμισης & τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων του, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της διαφήμισης αυτού του είδους, είναι υποχρεωμένοι να δαπανούν τα οποία μετακυλίουν στα προϊόντα τους. Όμως, παράλληλα, ενέχει τον κίνδυνο της αύξησης της ανεργίας λόγω της χρήσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών στη βιομηχανία, στο εμπόριο, στη δημόσια διοίκηση, και κατ’ επέκταση τον κίνδυνο περιστολής των εργασιακών δικαιωμάτων.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ & ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΩΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

Είναι λοιπόν φανερό, ότι η ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογιών, δημιουργεί όχι μόνο την προσδοκία ενός κόσμου απρόσκοπτης επικοινωνίας και γνώσης, αλλά και την απειλή σύγχυσης & αποπροσανατολισμού. Η σωστή αξιοποίηση των ευκαιριών και ο περιορισμός των κινδύνων εξαρτώνται κυρίως από τη στάση χρήστη-δέκτη των πληροφοριών και τη συνδρομή των πολιτικών αλλά και κοινωνικών φορέων.

1)    Η ευθύνη του χρήστη:

Συνετή χρήση της τεχνολογίας με αίσθηση του μέτρου, χωρίς υπερβολές και υπερεκτίμηση της αξίας της. Η άμεση προσκόλληση στα τεχνολογικά μέσα περιορίζει τα ενδιαφέροντα του χρήστη και τον εκθέτει σε κινδύνους.

2) Η ευθύνη των κρατικών φορέων και των διεθνών οργανισμών:

Υιοθέτηση κατάλληλης νομοθεσίας, όχι μόνο σε εθνικό, αλλά και σε διεθνές επίπεδο για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος στο διαδίκτυο και ιδιαίτερα για την προστασία των προσωπικών δεδομένων & της πνευματικής ιδιοκτησίας.

3) Ο ρόλος της εκπαίδευσης:

Εξοικείωση των νέων με τη νέα τεχνολογία, τις δυνατότητες αλλά και τους κινδύνους που συνεπάγεται.

Ανάπτυξη της ικανότητας αξιολόγησης πληροφοριών με βάση την αξιοπιστία της πηγής, το ύφος, τη σοβαρότητα, τη γλώσσα κ.τ.λπ.

Παροχή παιδείας που θέτει ως κέντρο τον άνθρωπο και όχι την τεχνολογική και οικονομική ανάπτυξη.

4) Η ευθύνη της οικογένειας:

Ενθάρρυνση των νέων για ορθολογική χρήση του διαδικτύου.

Έλεγχος της πρόσβασης των ανηλίκων στο διαδίκτυο & προστασία από ηλεκτρονικές σελίδες με επικίνδυνο περιεχόμενο.

Ζάχος Πιπέργιας