Τί θέλουμε να πετύχουμε;

 

Η άτυπη ομάδα μας με την επωνυμία «Πύλη», συμμετέχει και συνεργάζεται με την Ισπανική ομάδα «Ayudo”, σε ένα σχέδιο με τίτλο «Κοινωνική και συναισθηματική ενδυνάμωση των νέων στη μετά-covid εποχή»

Η ιδέα του σχεδίου προήλθε από αυτά που βλέπουμε καθημερινά ως γονείς και μεγαλύτερα αδέρφια στα σπίτια μας, ως καθηγητές

στα σχολεία μας και γενικά στις ομάδες και τις δράσεις μας, ως άτομα που ασχολούμαστε με τη νεολαία.

Το σχολείο έγινε τηλεκπαίδευση, η βόλτα με την παρέα κουβέντα στο Skype, η έξοδος για σινεμά, προβολή ταινίας στο

ΥouΤube, ακόμα και το καθιερωμένο shopping (therapy) έγινε online αγορές με click-away. Σε όλες αυτές τις

δραστηριότητες κοινός παρονομαστής είναι μια οθόνη (κι ένα πληκτρολόγιο) στη διάθεση των νέων. Η μετάβαση της

ζωής σε online δραστηριότητες και κυρίως η εκπαίδευση μέσω υπολογιστή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ,

γκρέμισε όλες τις προσπάθειες γονιών, εκπαιδευτικών και youth workers των τελευταίων ετών, να απομακρύνουν τα

παιδιά από τα τεχνολογικά γκάτζετ και τους κινδύνους του Διαδικτύου. Η υπερβολική ενασχόληση με το Διαδίκτυο, τα

ωθεί να περιορίζονται σε online επαφές και αρκετές φορές σταματούν να βγαίνουν από το σπίτι, γεγονός που

εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ψυχική τους υγεία και να κινδυνεύουν να χάσουν τις κοινωνικές τους

δεξιότητες.

Οι αθλητικές δραστηριότητες ξεχάστηκαν και αντικαταστάθηκαν από τα videogames.Είναι πλέον σαφές ότι η νέα γενιά

βυθίζεται με ταχύτατους ρυθμούς σε cyber αχαρτογράφητα νερά, την ώρα που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα

παλεύει να επιπλεύσει στα (εν πολλοίς) αχαρτογράφητα νερά της νόσου covid.

Η τηλεκπαίδευση και η στέρηση όλων των άλλων δραστηριοτήτων έστρεψαν υποχρεωτικά τα παιδιά στο Ίντερνετ,

αυξάνοντας εκθετικά τη χρήση του, άρα και την κατάχρησή του. Την ίδια ώρα, τριπλασιάστηκαν οι αναφορές για

ενδοοικογενειακές εντάσεις και επικίνδυνες διαδικτυακές συμπεριφορές, που ειδικά στους νέους επικεντρώθηκαν στη

διαδικτυακή αποπλάνηση από κακόβουλους θηρευτές. Η υπερβολική ενασχόληση με το Διαδίκτυο τα ωθεί σε έναν

εικονικό κόσμο και τα στερεί απο τις χαρές της πραγματικής ζωής.

Όλα τα παραπάνω δημιούργησαν την ανάγκη μιας αντίδρασης όλων όσοι με οποιοδήποτε ιδιότητα είναι κοντά στους

νέους( γονείς, καθηγητές, προπονητές, εμψυχωτές ομάδων, εθελοντές, youth workers κτλ.)

Μιας αντίδρασης που εδράζεται σε διαπιστωμένες (από συζητήσεις και γεγονότα) ανάγκες, όπως:

1) να θυμηθούμε ότι είμαστε όντα κοινωνικά. Η πανδημία μας απομόνωσε, αλλά τώρα οφείλουμε να προστατέψουμε

τους ευάλωτους του εγκλεισμού και των συνεπειών του, δηλαδή τους νέους και τις ευπαθείς ομάδες

2) να ξαναβρούμε τη δύναμη και την ανθρωπιά μας όλοι εμείς οι συνειδητοποιημένοι και (πρώην) ενεργοί πολίτες ώστε:

●Να ξαναχτίσουμε τα δίκτυα, τις ομάδες, τις εθελοντικές δράσεις. ●Να ξαναβρούμε φίλους, συντρόφους,

συνοδοιπόρους ●Να ξανά αγαπήσουμε τους ανθρώπους, τη φύση, τις μικρές χαρές, την απόλαυση της παρέας και της

ομαδικής δράσης.

● να πολεμήσει ο καθένας με τον εαυτό του ώστε οι τραυματικές εμπειρίες του εγκλεισμού, να μην επηρεάσουν τη

στάση που θα έχουμε ως γονείς, δάσκαλοι και youth workers. ● Να μπορούμε να σκεφτούμε διαφορετικά και με νέους

τρόπους την προσέγγιση ιδιαίτερα των ατόμων με λιγότερες ευκαιρίες, αυτά τα απομονωμένα άτομα σε

απομακρυσμένα χωριά που είναι έρμαια των ψευδών ειδήσεων, των τρελών ιστοριών και του εθισμού στο διαδίκτυο.

3) να κατανοήσουμε εμείς πρώτα και να διαδώσουμε την σωστή ερμηνεία αυτής της τραγικής περιόδου: ότι δηλαδή η

δημαγωγία, η θρησκοληψία, οι αφελείς εμμονές, η διαδικτυακή παραπληροφόρηση, η συνωμοσιολογία και η δυσπιστία

απέναντι στην επιστήμη, είναι κυριολεκτικά θανατηφόρες!

Απ όλους τους παραπάνω προβληματισμούς απορρέει η βασική ανάγκη του σχεδίου μας: χρειαζόμαστε φρέσκες ιδέες,

πρωτοποριακές, ελκυστικές δράσεις και σύγχρονα εργαλεία, δοκιμασμένες καλές πρακτικές και κατάλληλες

συνεργασίες και δικτυώσεις, γιατί οι αντίπαλοί μας είναι δυνατοί: Το «τηλε» και το «μακρόθεν» τείνουν να

καθιερωθούν, τα G θα γίνουν 5 και η ιντερνετική δικτύωση ευκολότερη, η τεχνητή νοημοσύνη θα αχρηστεύει σιγά-σιγά

τη δική μας, η απομόνωση και η κατάθλιψη θα βασιλεύουν…

Ταυτόχρονα πρέπει να προσέξουμε και τον ψηφιακό αλφαβητισμό των μικρότερων παιδιών και των νέων εκτός της

σχολικής εκπαίδευσης. Θα ενδιαφερθούμε για συνεργασίες και ανάπτυξη δράσεων, όσον αφορά την σωστή χρήση του

διαδικτύου και τους κινδύνους του.

Με διαπιστωμένες τις παραπάνω ανάγκες και έχοντας επίγνωση των ελλείψεων και αδυναμιών μας, ορίζουμε

ξεκάθαρα ως στόχο του σχεδίου μας: την απόκτηση εξειδικευμένων γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων πάνω σε

θέματα ψηφιακής αποτοξίνωσης των νέων, στήριξης της ψυχικής και συναισθηματικής υγείας τους, ώστε να είμαστε

σε θέση να τους ξαναδώσουμε τις χαρές της πραγματικής ζωής, βγάζοντας τους από την εικονική πραγματικότητα του

διαδικτύου.

Το σχέδιό μας στοχεύει στο να λειτουργήσει ως οδηγός για Youth workers που επιθυμούν να υλοποιήσουν

παρεμβάσεις πρόληψης των συνεπειών από την δυσλειτουργική χρήση του διαδικτύου και των νέων τεχνολογιών

αξιοποιώντας βιωματικές τεχνικές και καλές πρακτικές δοκιμασμένες διεθνώς, όπως τα Digital Detox camps με τη

βοήθεια της φύσης ή πολιτιστικών και δημιουργικών ενασχολήσεων.

 Το σχέδιο εντάσσεται και χρηματοδοτείται στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+/youth, το οποίο στη χώρα μας υποστηρίζεται από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ

Για την ομάδα: Άρης Μάντζιος